Tutorial

HTTP Range: 206, 416 ve If-Range ile Parçalı İndirme

Mehmet Fatih Ünal
8 Kasım 2026
7 dk okuma
#HTTP#Range#206#416#ETag
HTTP Range: 206, 416 ve If-Range ile Parçalı İndirme

HTTP Range ne işe yarar?

HTTP Range, istemcinin seçilen gösterimin belirli bir bölümünü istemesini sağlar. Büyük bir indirmeye devam etmek veya bir medya dosyasının gerekli bölümünü almak gibi durumlarda kullanılabilir. Range başvurusu, bayt aralıklarının temel sözdizimini açıklar.

Range desteği, her isteğin parçalı yanıt alacağına dair bir garanti değildir. Sunucu aralık isteğini yok sayıp 200 ile tam gösterimi döndürebilir. Bu yüzden istemci, gelen durum kodunu ve başlıkları incelemeden veriyi mevcut dosyaya eklememelidir. Yalnızca istekte Range göndermiş olmak, yanıtın da bir aralık olduğunu kanıtlamaz.

Bayt aralığının başlangıcı ve sonu nasıl hesaplanır?

Bayt konumları sıfırdan başlar ve iki uç da dahildir. Aşağıdaki örneklerde kaynak, ASCII karakterlerden oluşan tam 20 baytlık abcdefghijklmnopqrst metnidir. HTTP blokları ilgili başlıkları gösteren kısaltılmış örneklerdir.

GET /sample.txt HTTP/1.1
Host: downloads.example
Range: bytes=5-9

Aralık desteklenip karşılandığında, beş baytlık fghij yanıtı şöyle görünebilir:

HTTP/1.1 206 Partial Content
Content-Type: text/plain
Accept-Ranges: bytes
ETag: "demo-v1"
Content-Range: bytes 5-9/20
Content-Length: 5

fghij

206 Partial Content, isteğin bir bölümünün döndüğünü belirtir. Buradaki Content-Length yanıt gövdesinin boyutudur; kaynağın tamamının boyutu değildir. Content-Range ise dönen konumları ve bilinen toplam uzunluğu taşır.

Uçların dahil olması nedeniyle uzunluk hesabı 9 - 5 + 1 olur. Metin karakteri ile baytı da karıştırmayın: Türkçe karakterler UTF-8'de birden fazla bayt tutabilir. Örnek için ASCII seçilmesinin nedeni budur.

If-Range ile indirmeye nasıl devam edilir?

If-Range, eldeki kısmi verinin hâlâ aynı gösterime ait olup olmadığını kontrol ederek devam etmeyi sağlar. İstemcinin ilk 10 baytı ve güçlü ETag değerini sakladığını varsayalım:

GET /sample.txt HTTP/1.1
Host: downloads.example
Range: bytes=10-
If-Range: "demo-v1"

Gösterim değişmediyse kalan 10 bayt dönebilir:

HTTP/1.1 206 Partial Content
Content-Type: text/plain
ETag: "demo-v1"
Content-Range: bytes 10-19/20
Content-Length: 10

klmnopqrst

If-Range açıklaması, eşleşme sağlanmadığında tam gösterimin gönderilmesini anlatır. Bu koşulun başarısızlığı, If-Match örneğindeki gibi doğrudan 412 anlamına gelmez. RFC 9110 bölüm 13.1.5, ayrımı tanımlar; If-Range için zayıf ETag gönderilmemelidir.

Sunucu artık farklı bir gösterim sunuyorsa yanıt 200 olabilir. Örneğin yeni tam içeriğin ABCDEFGHIJKLMNOPQRST olduğunu düşünün:

HTTP/1.1 200 OK
Content-Type: text/plain
ETag: "demo-v2"
Content-Length: 20

ABCDEFGHIJKLMNOPQRST

İstemci bu gövdeyi eski 10 baytın sonuna eklerse bozuk bir dosya oluşturur. Tam yanıtı yeni bir indirme olarak ele almalı, eski parçayı ona eklememelidir. ETag ve güvenli güncelleme rehberi, aynı doğrulayıcı ailesinin düzenleme tarafındaki kullanımını açıklar.

416 ne zaman görülür?

416, sunucunun istenen aralık kümesini karşılayamadığını belirtir. Örnekte konumlar 0 ile 19 arasındadır; 20'den başlayan bir aralık mevcut veriyle kesişmez:

GET /sample.txt HTTP/1.1
Host: downloads.example
Range: bytes=20-

Bu örnekte sunucu boş gövdeli bir hata döndürür:

HTTP/1.1 416 Range Not Satisfiable
Content-Range: bytes */20
Content-Length: 0

416 başvurusu, karşılanamayan aralıkları açıklar. Yıldız, başarılı bir aralık yerine toplam boyut bilgisinin verildiğini gösterir. Her 416 yanıtının gövdesi boş olmak zorunda değildir; Content-Length: 0 bu örneğin seçimidir. Sunucunun Range'i yok sayarak tam 200 döndürebilmesi nedeniyle yalnızca 416 bekleyen bir istemci de eksik kalır.

Son baytlar veya birden çok aralık nasıl istenir?

bytes=-4 son dört baytı, bytes=10- ise 10. konumdan sona kadar olan kısmı ister. Aynı 20 baytlık kaynakta son dört bayt qrst olur. Birden çok aralığı karşılayan yanıt multipart/byteranges kullanabilir; tek aralık için yazılmış bir ayrıştırıcı bunu kendiliğinden doğru işleyemez.

Başlangıç için tek aralık sözleşmesi ve açık boyut sınırları daha anlaşılır olabilir. Sıkıştırma veya içerik dönüşümü devreye giriyorsa ofsetin hangi gösterimin baytlarına ait olduğunu da kontrol edin. Sürüm, kodlama ve kısmi gövdeyi tek bir tutarlı indirme durumunun parçaları olarak düşünün; bu bilgilerden yalnızca birini saklamak yeterli olmayabilir.

Hangi durumlar test edilmelidir?

İlk bayt, son bayt, açık uçlu aralık, son N bayt ve kaynağın dışına taşan başlangıç için beklenen içeriği doğrulayın. ETag eşleştiğinde devam etmeyi, eşleşmediğinde tam indirmeye dönmeyi ayrı ayrı deneyin. İstemcinin 200 gövdesini eski parçaya eklemediğini test etmek özellikle değerlidir.

Önbellekler de aktarımın parçasıdır. İlgili temel kurallar için Cache-Control ve ETag rehberini okuyabilirsiniz. Bir Range yanıtını desteklemek; otomatik olarak eksiksiz indirme yöneticisi, yetkilendirme veya tüm multipart durumlarını uygulamak anlamına gelmez.

Sık sorulan sorular

Range gönderince mutlaka 206 mı gelir? Hayır. Sunucu Range'i yok sayıp tam gösterimi 200 ile döndürebilir.

Content-Length toplam dosya boyutu mudur? Tek aralıklı 206 örneğinde yanıt gövdesinin uzunluğudur. Toplam boyut Content-Range içindedir.

If-Range eşleşmezse eski parçaya eklemeli miyim? Hayır. Tam 200 yanıtı gelirse eski parçaya eklemek yerine tam gösterimi yeniden ele alın.

Daha Fazla İçerik

Blog sayfasında diğer yazılarımı keşfedin

Tüm Yazılar